บทที่ 11 ตอนที่4.4 ลูกจ้างรันทด 4
พอพ้นห้องนั้นมาได้ อารมณ์ต่างๆ ก็พลุ่งพล่านอยู่ภายในตัวเธอ แก้วอัปสรนึกโทษตัวเองที่ยืนหยัดรับความช่วยเหลือจากผู้ชายประสาทคนนั้น
แต่เรื่องคำสัญญาที่จะล้างมลทินจากข้อกล่าวหาที่บริษัทเก่าใส่ร้าย ดูจะได้รับความคืบหน้าบ้างแล้วหลังจากมีการติดต่อมาของหัวหน้าเก่า
แม้อิสระทั้งหมดจะถูกบดบังด้วยการควบคุมที่หนาแน่นจนหายใจไม่ออก แต่หากเขาทำสำเร็จก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันก็สมควรแล้วที่เธอต้องอดทน
แก้วอัปสรเดินสำรวจรอบๆ บ้านหลังใหม่ การก้าวเดินแต่ละทีรู้สึกได้ถึงความหนักหน่วงมิต่างกับมีโซ่ตรวนผูกขาล่ามไว้
คนคนหนึ่งจะท้องไม่ใช่เรื่องง่าย ดูอย่างพวกที่ตั้งอกตั้งใจอยากมีลูกก็มียากออกถมไป แก้วอัปสรได้แต่ภาวนาว่าเด็กจะมาเกิดกับเธอในเร็ววัน ทุกอย่างจะได้จบสิ้นกันไปเสียที
"หาอะไรอยู่หรือเปล่าคะคุณ" เสียงของหญิงมีอายุคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง แก้วอัปสรหันไปมองถึงพบว่าเป็นแม่บ้าน
"เปล่าค่ะ แค่มาเดินเล่นสูดอากาศเฉยๆ"
"ป้าชื่อจิตนะคะ เป็นหัวหน้าแม่บ้านที่นี่ คุณละคะเป็นแฟนของคุณวิศเขาหรือ?"
แฟนอย่างนั้นน่ะหรือ...
แก้วอัปสรแค่นหัวเราะในใจ นึกขนลุกไปหมดยามนึกภาพตามที่อีกฝ่ายกล่าวถาม
ภวิศอยู่สูงเทียมภูเขาออกปานนั้น ส่วนเธอก็ต่ำเตี้ยติดดิน หากโชคชะตานำพาเราสองเป็นคนรักกัน แก้วอัปสรก็คงไม่แคล้วเป็นนางทาสถูกเฆี่ยนตีเช้าเย็นเป็นแน่
แค่คิด...เธอก็อึดอัดหัวใจไปหมด
"แก้วเป็นลูกจ้างของคุณวิศเขาค่ะ เป็นเลขา" หญิงสาวคิดอะไรได้ก็ตอบไปก่อน
"เหรอคะ แล้วทำไมต้องย้ายมาอยู่ด้วยกันล่ะ?"
"เอ่อ...งานบางอย่างต้องทำอย่างใกล้ชิดค่ะ ช่วงนี้ก็เลยต้องมาทำงานที่บ้านของคุณวิศเขาด้วย"
"อ๋อ...แล้วทำไมคุณวิศต้องสั่งให้พวกป้าห้ามช่วยเหลืออะไรคุณด้วยละคะนี่"
คำถามจากป้าช่างสงสัยยังคงถาโถมมาอย่างต่อเนื่อง แต่มันก็ทำให้แก้วอัปสรได้รู้ว่า ที่เขาบอกห้ามคนงานในบ้านช่วยเหลือเธอ เขาไม่ได้ข่มขู่เล่นเลยสักนิด
"ก็อย่างที่บอกค่ะ แก้วเป็นลูกจ้างของเขาอีกที คุณเขาจ่ายเงินค่าจ้างมาแล้ว จะให้พวกป้ามาทำงานให้แก้วอีกนี่ ก็เหมือนเอาเปรียบเขาน่ะสิคะ"
แก้วอัปสรแพรวพราวในการตอบเป็นอย่างดีสุดท้ายก็เอาตัวรอดจากป้าแม่บ้านมาได้หมดทุกคำถาม
เมื่อได้อยู่เพียงลำพัง แก้วอัปสรรู้สึกหัวหมุน ร่างกายเธออ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปเพราะคำถามในหัวที่วนเวียนแต่คำเดิมๆ
ทำไม ทำไม ทำไม!
ทำไมเธอต้องมาเหนื่อยใจอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วย
ใช่ แก้วอัปสรรู้สึกเหนื่อยใจสุดๆ ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มต้นทำงานใดเลยด้วยซ้ำ
ไม่ผิดใช่ไหมที่เธอจะเกิดอาการท้อขึ้นมาลางๆ เพราะต่อจากนี้ชีวิตที่ต้องก้าวผ่านไปในแต่ละวันไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไปแล้ว
เส้นทางที่คิดว่าน่าจะโรยด้วยกลีบกุหลาบกลับกลายเป็นถนนที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคม ก้าวเดินแต่ละทีก็คงมีแต่ความเจ็บปวด เธอจะทนเจ้านายที่เหมือนผีเข้าคนนี้ได้นานแค่ไหนกันเชียว
โดยเฉพาะกับพฤติกรรมบนเตียงของเขา มันจะโหดร้ายเหมือนอย่างวาจาด้วยหรือเปล่า
แก้วอัปสรหวั่นใจไปหมด อดไม่ได้ที่จะกังวลไปก่อนล่วงหน้า
ขอเถอะนะสวรรค์...อย่าซ้ำเติมกันไปมากกว่านี้เลย
+++
ตอนหน้ามีสยิว มาดูพวกเขาปั๊มลูกกันนะคะ 🤣🤣
