บทที่ 31 ตอนที่10.4 เต็มไม้เต็มมือดี4

ภวิศคลายหัวคิ้วที่ขมวดมุ่นนั่นออก เขาเงียบไปราวกับไม่ได้ยินคำตอบของเธอ

"ดึกแล้ว นอนเถอะ"

เขาเอ่ยมาแค่นั้นก็หยุดพูดไป

ปากหยุดพูด แต่มือกลับคว้าตัวเธอเข้ามากกกอดนี่สิ

อ้อมแขนที่แก้วอัปสรไม่เคยรู้สึกอุ่นมาก่อนเลยกลับอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด

หรืออาจเป็นเพราะลมหายใจที่ริดรดเบาๆ อยู่ข้างแก้มนี้กัน หญิง...