บทที่ 43 [44]

[44]

“เป็นสามีภรรยากันเถอะนะครับ”

แสงไฟดวงเล็ก ๆ ถูกแขวนเรียงรายบนกิ่งไม้ใหญ่เหนือโต๊ะยาวตรงกลางสนามหญ้า สีเหลืองนวลของมันแต้มความอบอุ่นให้คืนเดือนเกือบเต็มดวง มองไปยิ่งดูคล้ายหมู่ดาวที่พากันแย้มยิ้มในกับงานเล็ก ๆ ของครอบครัว

เสียงหัวเราะของเด็กชายวัยแปดขวบดังแทรกกับเสียงจานชนกันเบา ๆ

น้องกานต์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ