บทที่ 57 ไม่มาว

“แล้วทำไมไม่บอกก่อนเล่า นำไปสิ” วโรโดมหยุดเท้าแทบไม่ทันและเก๊กหน้าไม่ทันเขาเห็นเมธายิ้มจึงก้าวเท้ายาวขึ้นแก้เขินตามวินัยไปที่ศาลา

วโรโดมมองไปที่ศาลาเขาก็เห็นกันติชาก่อนใครเพราะใจจดใจจ่ออยู่ที่ยัยเด็กแสบกำลังหัวเราะขำอะไรสักอย่างแล้วหันไปพูดกับมาร์คที่พยักหน้าแล้วหัวเราะกัน

“อะแฮ่ม” ทุกคนเงียบลงทันที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ