บทที่ 73 อดีตที่ไม่ได้จดจำ

“ติดถึงน้องติชามากๆ ดูสิไม่ได้เจอแป๊บเดียวสวยจนพี่จำไม่ได้เลยนะ” หทัยภัทรกอดสาวน้อยคนสวยอย่างรักใคร่เธอเป็นลูกสาวคนเดียวเหมือนกับกันติชาและรู้จักสนิทสนมกันราวกับพี่น้องจริงๆเพราะพ่อแม่ของพวกเธอเป็นเพื่อนสนิทกัน

“พี่หทัยนั่นแหละค่ะงานยุ่งจนลืมน้อง” กันติชาพูดกระเง้ากระงอดออดอ้อนพี่หัทัยของเธอจนลืมสอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ