บทที่ 77 สาวเวอร์จิ้น

วโรโดมคิดแล้วว่าเขาไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่จะว่าเขาเห็นแก่ตัวก็ได้ยังไงก็จะแต่งงานกับเธอขอเข้าหอก่อนเถอะไม่งั้นเขาทรมานตายแน่ ริมฝีปากหนานุ่มพรมจูบต่ำลงไปสองมือก็ลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งจนเสียวสยิวร่างเล็กขนลุกชันบิดตัวอย่างทรมานเมื่อเขาเล้าโลมหนักมือขึ้นเรื่อยๆ

“จุ้บ จุ้บๆ..” ใบหน้าหล่อเคลื่อนลงไปห...