บทที่ 8 เด็ดขาด

“ผมอยากเปลี่ยนตัวนางเอกครับ” เมื่อพูดออกไปแล้วตี๋เล็กที่ตี๋จริงๆเพราะเขาเป็นลูกคนจีนแต่สูงขาวหน้าตาก็ไม่ดีเสียแต่ตาเล็กไปหน่อยที่แหกกฎไม่ยอมค้าขายตามพ่อแม่จึงไต่เต้าขึ้นมาจนเป็นผู้กำกับชื่อดัง

“ทำไมถึงเปลี่ยนครับ” เรื่องนี้งเขาไม่ค่อยอยากยุ่งแต่บังเอิญเขากับผู้กำกับสนิทกันพี่ตี๋เล็กจึงมาปรึกษาเขาก่อนเพราะไม่อยากมีปัญหากับใครแต่ให้เจ้านายจัดการให้ม้วนเดียวจบไปเลยดีกว่า

“ก็คุณวนิดา เธอมีปัญหากับทุกคนในกองถ่ายจนนักแสดงช่างภาพช่างไฟคอสตูมก็ทั้งกองแหละแบนเธอไม่ยอมร่วมงานด้วยจนพี่ทำงานไม่ได้ปวดหัวไปหมดแล้วครับ” ตี๋เล็กเล่าให้เจ้านายฟังทั้งหมดรวมถึงเธอวีนเหวี่ยงใส่แม่บ้านเทอาหารทิ้งและหลายอย่างจนทุกคนลงความเห็นว่าถ้าดาราสาวคนนี้ยังเป็นนางเอกของละครเรื่องนี้ทุกคนจะถอนตัวกันหมดเลยทำให้ผู้กำกับต้องแจ้นมาคุยกับเจ้านาย

“ทำไมไม่มีใครรายงานผมล่ะครับ”

“ตอนแรกพี่คิดว่าไม่เป็นไรได้เตือนไปแล้วแต่เธอยังทำอีกจะทำยังไงกันดีครับคุณโดม” ตี๋เล็กพูดอย่างหมดแรงเขาก็ไม่อยากโทษแต่ดาราสาวชื่อดัง แต่เธอก็ทำจริงๆทั้งที่เมื่อก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้แต่ตอนนี้เธอมีชื่อเสียงมากขึ้นจึงทำให้เล่นตัวเหวียงวีนเอาแต่ใจ

“งั้นพี่ตี๋เล็กว่าใครเหมาะจะมาแทนเธอล่ะครับ” วโดมไม่อยาเอ่ยชื่อของดาราสาวที่เขาเคยควงอยู่พักหนึ่งแต่ไม่เป็นข่าวเพราะตอนนั้นเธอยังไม่ดัง

“ผมว่าจะให้คุณกุลอาภามาแทนครับ”

“งั้นเดี๋ยวผมจะจัดการให้ครับ”

“ขอบคุณมากครับคุณโดม เฮ้อ งานนี้ทำเอาพี่ปวดหัวจริงๆทำงานมาเกือบยี่สิบปีมาเจอคนนี้พี่ยอมเลย” เขาทำงานมาหมดทุกรูปแบบกว่าจะได้เป็นผู้กำกับชื่อดังแต่ดาราสาวทำให้เขาไปไม่เป็นเลย

“ไม่เป็นไรครับ ผมรู้ว่าพี่ตี๋เล็กน่ะอึด ทำงานอึดนะครับ งั้นคืนนี้ไปดื่มแก้เครียดกับผมหน่อยมั้ยไหนๆก็เลิกกองไปแล้วนี่” วโรโดมชวนผู้กำกับคนสนิทไปดื่มด้วยกันเพราะจะได้คุยกันต่อและจะต้องติดต่อรอคิวนางเอกคนใหม่ที่ยังไม่รู้เลยว่าจะให้คิวได้เมื่อไหร่

“ตกลงครับ งั้นพี่ไปเคลียกับทีมงานก่อนนะครับไม่รู้ว่าป่านนี้เก็บของกลับบ้านไปกันหมดแล้วหรือยัง ขอบคุณอีกครั้งครับคุณโดม” หนุ่มตี๋ร่างโย่งบอกเจ้านายแล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานของวโรโดม

“คุณยุพา โทรหาคุณวนิดา บอกเขาว่าผมต้องการพบเธอว่างเมื่อไหร่ให้เข้ามาพบผมด้วย” วโรโดมกดอินเตอร์คอมบอกเลขาสาว

“ค่ะเจ้านาย” ยุพารับคำสั่งแล้วโทรหาดาราสาวในสังกัดช่องตามคำสั่งเจ้านายทันทีแล้วดาราสาวก็ว่างทันทีเหมือนกันเพราะตอนนี้เธอกำลังมีปัญหากับกองถ่ายละครและเธอก็ขอถอนตัวไปแล้วด้วยจึงเตรียมตัวขึ้นไปหาชายหนุ่มในดวงใจที่ครั้งหนึ่งเคยควงกับเขาแต่เสียดายที่ตอนนั้นเธอยังไม่ดังไม่งั้นคงเป็นข่าวกับเขาแน่ แล้ววันนี้วโรโดมให้เลขาโทรมานัดเธอก็คงจะเป็นเรื่องงานเพราะตั้งแต่เขาเลิกยุ่งเกี่ยวกับเธอก็ไม่ได้เจกันอีกเลยเหมือนเส้นทางจะขนานกันทั้งๆที่เธอเป็นดาราในสังกัดช่องสิบของเขา

“หนูนิดว่างค่ะ จะให้ไปพบคุณโดมตอนนี้เลยมั้ยคะ” วนิดาถามเลขาของวโรโดม

“ได้ค่ะ เดี๋ยวยุพาจะแจ้งให้เจ้านายทราบ อีกครึ่งชั่วโมงนะคะคุณวนิดา” ยุพาบอกดาราสาวที่ฟังดูน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจพิกลเธอพอรู้อยู่บ้างว่าครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้วเจ้านายก็เคยควงวนิดาอยู่พักหนึ่งแต่ไม่นานก็เงียบหายไป

“ได้ค่ะ” วนิดารับปากแล้วหญิงสาวก็หยิบแป้งพับมาเช็คหน้าตาสีลิปสติกว่าตัวเองดูดีดูสวยแล้วหรือยังหากจะไปพบหนุ่มในดวงใจที่เธอยังติดใจในรสสวาทถึงอกถึงใจของเขา

“จะไปไหนอีกคะน้องนิดา” เสียงแหลมดัดจริตถามดาราสาวในความดูแลที่แต่งหน้าทาปากเหมือนมีนัดเพราะวันนี้มีปัญหาทางทีงานจึงยกกองไม่ถ่ายทำต่อ

“นิดามีนัดค่ะพี่ตุ้ยนุ้ย ให้ทายว่าใคร” วนิดายิ้มหน้าบานที่จะได้เจอวโรโดมและคิดในใจว่าจะต้องว่านเสน่ห์ใส่เขาอีกครั้งตอนนี้เธอสวยอึมมากขึ้นกว่าแต่ก่อนมากเพราะได้อัพหน้าอัพเต้ามาเรียบร้อย

“ใครคะ คุณบอย ใช่มั้ย” ตุ้ยนุ้ยเอ่ยชื่อคู่ควงคนล่าสุดของดาราสาวในความดูแลที่กำลังเป็นข่าวฝ่ายชายเป็นไฮโซหนุ่มเนื้อหอมที่สาวๆรุมล้อมเพราะเงินที่เขาเปย์ไม่อั้นหากถูกใจใคร

“ไม่ใช่ค่ะ คนนั้นน่ะของตายค่ะ แต่นี่คุณโดมให้เลขาโทรมานัดเจอค่ะ” ดาราสาวพูดแล้วเชิดหน้าขึ้นเมื่อเห็นแม่บ้านคนที่เธอเทอาหารทิ้งตรงหน้าเมื่อเอาอาหารพื้นๆมาให้เธอจึงพูดเสียงดังเพื่อให้อีกฝ่ายได้ยินก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไปพร้อมกับผู้จัดการส่วนตัว

“เช้อะ อีแต๋นจะคอยดูเวลาร่วงลงมาแล้วจะสมน้ำหน้าให้ดู” แม่บ้านแต๋นที่ดูแลเรื่องอาหารในกองเธออุตส่าห์เอาอกเอาใจดาราสาวในดวงใจแต่ที่ไหนได้แม่คุณเผยทาสแท้ออกมาให้เห็นก่อนไม่งั้นเธอยังคงชื่นชมต่อไป

วนิดาขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสิบเก้าที่เป็นห้องทำงานของผู้บริหารสูงสุดหรือประธานบริษัทเมื่อลิฟต์เปิดออกวนิดากับตุ้ยนุ้ยก็มองทางเดินที่สว่างไสวมองป้ายติดผนังห้องที่บอกว่าห้องทำงานของท่านรออยู่ด้านซ้ายก่อนจะเดินไปตามทางเดินที่ปูพรมนุ่มตลอดทางเดินไปที่ห้องทำงานของวโรโดม

ยุพานั่งทำงานอยู่ที่โต้ะหน้าห้องของเจ้านายที่มีสองโต้ะของเธอและเมธาและเจ้าของก็นั่งอยู่เมื่อได้ยินเสียงคุยกันยุพากับเมธาก็หันไปมองตามเสียงก็เห็นดาราสาวสวยเดินนวยนาดมาหาเธอ

“มาพบคุณวโรโดมค่ะ” เสียงแหลมแจ้งแก่เลขาของหนุ่มหล่อแต่ไม่สนใจจะทักทายเมธาที่ครั้งหนึ่งเคยเอาเช็คไปให้เธอตามคำสั่งเจ้านาย

“รอสักครู่นะคะ เชิญคุณผู้จัดการรออยู่ในห้องนี้ก่อนนะคะ” ยุพาบอกดาราสาวก่อนจะเปิดประตูห้องที่อยู่ใกล้โต้ะทำงานเธอและบอกผู้จัดการของวนิดาเข้าไปนั่งคอยดาราสาวที่เจ้านายของเธอเรียกมาคุย

“จะให้นิดารออีกนานมั้ยคะคุณเลขา” วนิดาตวัดเสียงใส่ยุพาที่ยืนรอคำสั่งของเจ้านาย

“รอคำสั่งเจ้านายค่ะ ดิฉันบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงเจ้านายจะว่างแต่นี่แค่สิบนาทีคุณมาถึงก่อนเวลานัดก็ต้องรอค่ะ” ยุพาพูดเสียงเรียบแต่ในใจนี่เคืองมาก

“แต่นิดามาแล้วก็ให้เข้าไปพบเลยสิคะ เวลาของนิดาเป็นเงินเป็นทองนะคะ” วนิดาพูดแล้วแบะปากใส่ยุพาเพราะคิดว่าเลขาสาวไม่เห็นแต่ยุพาเห็นเต็มตาและไม่สนใจ

“เจ้านายคะคุณวนิดามาแล้วค่ะ” ยุพากดอินเตอร์คอมรายงานเจ้านายหนุ่ม

“งั้นเชิญเธอเข้ามา” เสียงห้าวดังมาจากอินเตอร์คอมทำให้ดาราสาวถึงกับขนลุกเพราะนานแล้วที่เธอไม่ได้เจอเขาเลย

“เชิญค่ะ” ยุพาเดินไปเปิดประตูให้ดาราสาวที่เดินนวยนาดมาดนางพญาเข้าไปในห้องทำงานของวโรโดม

“สวัสดีค่ะคุณโดม” วนิดาเดินไปยืนตรงหน้าโต้ะทำงานแล้วฉีกยิ้มกว้างให้หนุ่มหล่อที่นั่งอยู่หลังโต้ะทำงานหมุนปากาในมือเล่นตาก็มองดาราสาวที่ยืนอวดหุ่นไม่ยอมนั่ง

1806 คำ