บทที่ 12 ไร้เยื่อใย

ร่างสวยถูกจับเกาะกระจกใบหน้าสวยถูกกดร่างกายสั่นคลอนตามแรงกระแทกของอีกคน 

"อ๊ะๆ หนูจุก อร๊า" นิ้วเรียวยาวจิกลงกระจกราวกับว่ามันเป็นที่พึ่งสุดท้าย ดวงตากลมโตลอบมองข้างนอกที่มีรถสัญจรไปมาในใจกลางเมืองลอนดอนถ้าหากไม่มีใครสังเกตก็คงไม่เห็นว่าเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่กำลังมีอะไรกับเด็กสาวรุ่นลูก

ตั่บบบ!! ตั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ