บทที่ 10 .

   วินาทีที่เขาสอดแทรกเข้ามาในกายเสมือนว่าชีวิตได้ดำดิ่งลงสู่หุบเหวอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายและหลุดพ้นมาได้นานกว่าห้าปี

อาร์มาติโน่ เคอวิซ เอลวานอฟยังคงประคองใบหน้าเรียวสวยพร้อมมองดูสีหน้าปฏิกิริยาของเธออย่างไม่วางตา เขาขยับโยกบั้นเด้าพร้อมเปล่งเสียงครางฮือในลำคออย่างมีความสุข เธอช่างบีบรัดเขาแน่นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ