บทที่ 46 .

  “ซันนี่!”

               ร่างบางชะงัก เมื่อเขาดันจำเธอได้เสียนี่ อรุณรดาไม่รีรอที่จะรีบพาตัวเองวิ่งหนีไปจากที่ตรงนี้ ทว่าไม่ไวเท่าสองมือของอันเดรที่ถือวิวาสะประคองใบหน้าเรียวรูปไข่ให้แหงนขึ้นเพื่อเขาจะได้มองให้ถนัดตา

               “ใช่เธอจริงๆด้วย! แม่ซันนี่สาวน้อยตัวจี๊ด”

อรุณรดาปิดบังสีหน้าด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ