บทที่ 60 CHAPTER 59 เรื่องนี้มันเศร้ามากฉันทำใจไม่ได้

CHAPTER 59 เรื่องนี้มันเศร้ามากฉันทำใจไม่ได้

กวินท์รับยาและสมุดฝากครรภ์มาถือไว้ เดินข้างกันกับแม่ของลูกที่ดูเหมือนไม่มีกะจิตกะใจ แม้แต่มือ เธอก็ไม่ให้เขาจับทำคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน 

แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนักเพราะกลัวเธอจะร้องไห้..

เมื่อเข้ามานั่งในรถเสียงสะอื้นไห้ก็ดังขึ้นทันที..

"น..นัทท้อง"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ