บทที่ 46 โรคจิต

ค่อนบ่าย

เสียงขยับตัวเบา ๆ ดังขึ้น ก่อนที่ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจ เขากะพริบตาเล็กน้อยก่อนจะยันกายขึ้นนั่งบนเตียง...

อิล ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่แม้เพิ่งตื่นก็ยังคงความหล่อ เหลือบตามองร่างเล็กที่ยังหลับสนิทอยู่ข้างกาย

ผ้าห่มผืนบางพาดคลุมร่างบางเพียงครึ่ง...