บทที่ 2 คู่หมั้น

บนรถกระบะเก่าๆคันหนึ่ง

“ร้อนชะมัด ไอ้รถห่วยแตก แอร์ก็พัง” เนื่องจากนี่คือฤดูร้อง ซ้ำแดเนียลก็เล่นเอารถคนงานมารับเธออีก ทำเอาแม่สาวจอมวู่วามโวยวายใหญ่ แถมแดเนียลยังพยายามขับรถช้าๆ คราวนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ชัยชนะ เพราะสามารถทำให้ยายคนที่ร่าเริงตลอดเวลาหัวเสียได้

“นี่ ประเทศไทยมันร้อนนะ ยิ่งที่ไร่ฉันยิ่งร้อนมาก ถ้ากลัวผิวเสียหรือทนความร้อนไม่ได้ ก็ใสหัวกลับซะ!” คำพูดดูเนิบนาบในตอนแรก ผิดกับไอ้คำที่บอกว่า ‘ใสหัวกลับไปซะ’ ได้ยินอย่างชัดเจนเลย

ชายผู้นี้จงใจเน้นคำๆนี้มาก เวนิตานั้นถึงกับยิ้มออกมา เธอคิดไม่มีผิดว่าชายผู้นี้จงใจจะกลั่นแกล้ง ในเมื่อร้ายมากสาวเจ้าก็จะร้ายกลับคืนหลายเท่าตัว คราวนี้เธอจะทำให้แดเนียลเบรครถแทบไม่ทัน

“อ๊า...ร้อนจังเลยอ่ะ ขอถอดเสื้อออกนะ เพื่อความสบายใจ ฉันจะคิดว่ากำลังอาบแดดอยู่แล้วกัน” เวนิตายิ้มร้ายครางเสียงกระเส่าเสียจนแดเนียลต้องหันมอง และสิ่งที่ทำให้แดเนียลถึงกับต้องจอดรถตรงข้างทางก็คือ สาวเจ้าดันถอดเสื้ออกหมด เว้นแต่เพียงบาร์เซียลูกไม้สีดำเบาบาง ที่หุ้มทรวงอกขนาดใหญ่เกินตัวไว้ ทำเอาชายหนุ่มแทบบ้า

“เธอทำบ้าอะไรน่ะ! ใส่เสื้อเดี๋ยวนี้นะ! หัดมียางอายซะบ้างสิ! ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอนะ!” ปากโวยวายไม่หยุด แต่ตากลับทรยศจ้องทรวงอกแสนงามที่ซ่อนอยู่ใต้บาร์เซียไม่หยุดเช่นกัน ความสวยของเวนิตาทำเอาแดเนียลเริ่มแย่แล้ว

“ปากด่าอย่างนั้นอย่างนู้น แต่ตากลับจ้องมันด้วยความหื่น หมั่นไส้มากก็จับมันเลยสิ ปล่อยให้ผู้หญิงนั่งยั่วอยู่ฝ่ายเดียว เป็นผู้ชายที่ไร้ฝีมือจริงๆ ไม่น่าล่ะ สามสิบสี่แล้วยังหาเมียไม่ได้” เวนิตาจี้ถูกจุดเช่นเคย ทำเอาคนที่กำลังถูกอารมณ์หื่นครอบงำเลือดขึ้นหน้าทันที เมื่อโดนดูถูกแบบนี้

“อย่ามาดูถูกฉันนะ จะลองกันสักยกก็ได้ แถวนี้ไม่มีคนด้วย เผลอๆ ลีลาฉันอาจจะเด็ดจนทำให้ผู้หญิงร่านๆอย่างเธอพอใจจนต้องร้องขอทุกวัน” ผู้ที่อารมณ์ด้านมืดถูกปลุกอย่างรวดเร็ว ซ้ำยังโมโหโทโสกับคำสบประมาท เริ่มมีอารมณ์อยากจะทำให้ผู้หญิงปากจัดคนนี้สิ้นฤทธิ์

“ตอนนี้ฉันร้อนอ่ะ แวะม่านรูดไม่ได้หรอ” ท่าทางหื่นกามแบบเปิดเผยอย่างนั้น ยิ่งทำให้เจ้าหล่อนได้ใจมากเลยทีเดียว

“ไม่ฉันจะทำที่นี่!”

“อะไรกันใจร้อนจริง รถบ้านี่มันเก่าแล้วนะ เดี๋ยวรถก็พัง ว้าย...!” 

“ไม่เอาน่า จะทำจริงๆหรอ” หญิงสาวเริ่มไหวหวั่น ก่อนจะขยับตัวไปชิดประตูรถ เมื่อแดเนียวทำท่าจะเข้ามา พร้อมทั้งเอื้อมมือมาจับทรวงอกเธอแล้วด้วย

“ทำไมกลัวหรอ ต้องการไม่ใช่หรอ” ชายหนุ่มผู้ชำนาญเรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี ยื่นมือไปบีบขย้ำทรวงอกสาวอย่างสนุกมือ ความอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือของสาวเจ้าทำให้เขาชอบใจ บีบคลึงมันอย่างรุนแรง ทำเอาหญิงสาวรู้สึกเจ็บ ไม่ได้รู้สึกกระสันเสียวเหมือนในหนังเอวีที่เคยดูเลย

“ฉันไม่กลัว แต่ไม่ได้ต้องการในสถานที่แบบนี้ หยุดเดี๋ยวนี้นะแดเนียล” ฝ่ายรุกเร้ายิ้มร้าย ก่อนจะซุกหน้าเข้ากับทรวงอกแสนสวย ทั้งหื่นทั้งสะใจ

“ถ้านายไม่หยุดฉันจะร้องให้คนมาช่วย” หญิงสาวเริ่มงัดไม่ตายออกมา ก่อนจะเตรียมตัวร้องขอความช่วยเหลือแดเนียลกระตุกยิ้มร้าย พร้อมทั้งทำท่าจะเลิกบาร์เซียขึ้น ทว่า...

“ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย! “ แม่สาวแสบทำอย่างที่พูดเปิดหน้าต่างและร้องขอความช่วยเหลือ ทำเอาแดเนียลรีบผละออกทันที เนื่องจากเขาแอบเห็นว่าบริเวณนี้มีรถผ่านหลายคัน

“นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็กลัวว่าฉันจะเด็ดกว่าพวกผู้ชายที่เธอเคยนอนด้วยน่ะสิ เป็นไงถึงกับเข่าอ่อนเลยหรอ” หญิงสาวยอมรับว่าตนเองแอบกลัวกับสัมผัสป่าเถื่อนเมื่อครู่ แต่พอรู้ว่าตอนนี้แดเนียลกำลังได้ใจหล่อนจึงรีบใส่เสื้อผ้า และทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“รีบขับรถเร็วๆ ฉันร้อน ถ้าหากนายขับช้า ฉันก็จะตระโกนให้ข้างนอกเข้าใจผิดว่า ตัวเองกำลังโดนลักพาตัว” เธอสวมวิญาณสาวแสบเหมือนเดิม เมื่อเห็นท่าทางมั่นใจของยายตัวแสบ ชายหนุ่มจึงยอมสงบศึกชั่วคราว ก่อนจะออกรถด้วยความเร็ว

‘ค่อยไปสะสางกันต่อที่ไร่ก็แล้วกัน!’

ณ ไร่ไอรัก

ใช้เวลาขับรถหลายชั่วโมงกว่าจะถึงที่นี่ ไร่ไอรักอยู่ทางจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือ เป็นไร่ที่ใหญ่โต สวยงาม อลังการที่สุดในจังหวัด แถมเจ้าของยังเป็นชายในฝันของใครหลายๆคน

เวนิตากำลังเพลิดเพลินพลางตกตะลึงกับความสวยงามและอลังการของไร่แห่งนี้ ซึ่งอยู่บนภูเขาแสนสวย ปากทางเข้าเต็มไปด้วยไร่องุ่นสวนส้ม และไร่ผลไม้นาๆชนิด

โซนแรกที่เธอเห็นคือผลไม้ ข้างทางมีต้นพญาเสือโคร่งเต็มไปหมด ที่นี่สวยมากแถมอากาศก็ไม่ได้ร้อนเหมือนที่แดเนียลบอก กลับเย็นสบายและน่าอยู่ด้วยซ้ำ อาจจะเป็นเพราะตอนนี้เริ่มมืดแล้ว อากาศจึงเย็นลง แดเนียลรู้สึกหมั่นไส้รอยยิ้มร่าเริงนั่น เพราะระหว่างทางเขาขับรถอย่างเหน็ดเหนื่อยเพียงคนเดียว ส่วนยายตัวยุ่งก็เอาแต่นอนหลับอย่างสบายใจ

หลังจากเหตุการณ์ที่แดเนียลจงใจจะปล้ำเวนิตาได้จบลง ทั้งสองต่างไม่ได้พูดคุยกัน ทางเวนิตาเองรู้สึกกลัวไอ้ความป่าเถื่อนนั้นจะเกิดขึ้นอีกครั้ง เจ้าหล่อนยังผวาไม่หาย ส่วนแดเนียลก็ไม่ได้อยากจะเสวนาอะไรกับผู้ที่ตนเองชิงชัง มาถึงตอนนี้บรรยากาศระหว่างเขาและเธอยังคงเงียบสงบ

การที่ริต้าขวัญผวาก็อาจจะเป็นเพราะสัมผัสของแดเนียลมันป่าเถื่อนมาก ทั้งที่ตนเองอยากจะให้เขายัดเหยียดความเป็นสามีให้เต็มทน ทว่าเจ้าตัวกลับอดกลัวไม่ได้ เนื่องจากไม่เคยพบเห็นอะไรที่มันรุนแรงขนาดนี้ ที่ดูในหนังนางเอกท่าทางจะชอบมากเวลาโดนพระเอกบีบหน้าอก แต่ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกเพลิดเพลิน แต่รู้สึกเจ็บจนไม่อยากให้ชายผู้นี้สัมผัสมันอีก

ตอนนี้เวนิตาไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไร เนื่องจากยังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นบนรถคันนี้อยู่ แต่อีกฝ่ายกลับรู้สึกไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ เพราะว่าเวนิตาที่ตนรู้จักนั้นพูดมากเป็นต่อยหอย พอเธอเงียบไป เขาจึงรู้สึกไม่ชอบใจนัก

“เธอเป็นอะไร เงียบไปหลายชั่วโมง หรือว่าอารมณ์ค้าง”เขาไม่ลืมที่จะจิกกัดเช่นเคย

“ใช่ค่ะ เพราะคุณไม่เด็ดพอ ฉันเลยค้าง” เธอจิกกัดเขาคืนทันควัน ทำเอาแดเนียลกำพวงมาลัยรถแน่น ทั้งที่ตอนนั้นเจ้าตัวถึงกับต้องร้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น แต่ก็ยังไม่วายจะปากเก่งอีกตามเคย

“อ้อหรอ...ฉันว่าฉันออกจะเด็ดนะ เด็ดซะจนเธอยังต้องร้องขอให้หยุด” ทีนี้ทำเอาแม่สาวปากจัดเถียงไม่ออก เธอจะพูดออกไปได้อย่างไรล่ะว่ากลัว ถ้าหากหล่อนพูดออกไปแบบนี้ รับรองว่าต้องถูกอสูรตรงหน้าหัวเราะเยาะอย่างแน่นอน เป็นครั้งแรกที่ยายตัวดีไม่ได้ตอบโต้อะไร ยิ่งทำให้แดเนียลชอบใจ กระตุกยิ้มขึ้นราวกับว่าตนเองเป็นผู้ชนะในสงครามประสาทครั้งนี้