บทที่ 8 เผลอ

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้นั่งร่วมโต๊ะกับเธอแบบนี้ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เห็นริมฝีปากอวบอิ่มของเธออ้างับช้อนอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาแบบนี้ ธันวาลอบมองใบหน้าหวานของพายอาร์ที่กินข้าวตามที่เขาให้กิน เขาแค่รู้สึกว่าเธอดูซูบดูผอมไปเพียงเท่านั้น

กิริยาของเธอยังคงงดงามเหมือนเดิม เธอดูอ่อนหวานน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ