บทที่ 46 คนที่เคยอยู่ข้างบ้านกำลังจะอยู่คนละประเทศ

อีกสามสัปดาห์แล้วที่ฉันจะบิน

ประโยคนี้ดูไม่จริงทุกครั้งที่คิด

จนกระทั่งกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ถูกลากออกมาวางกลางห้องนอน

ฉันยืนมองมันอยู่พักหนึ่ง ก่อนหันไปมองกองเสื้อผ้าบนเตียง

แล้วตัดสินใจว่า

ไม่อยากแพ็กแล้ว

“พริม”

เสียงธามดังมาจากหน้าประตู

ฉันหันไปเห็นเขายืนพิงวงกบ มือถือกล่องกระดาษสองใบ

“อะไรคะ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ