บทที่ 48 ต่อจากนี้พี่จีบเอง

“พริม เป็นแฟนพี่นะ”

คำขอของธามดังขึ้นง่าย ๆ

ไม่มีดอกไม้

ไม่มีแหวน

ไม่มีร้านอาหารวิวดี

มีแค่ผู้ชายอายุสามสิบเอ็ดที่เพิ่งปีนรั้วมาอย่างทุลักทุเล เสื้อยังยับตรงชายเพราะเกี่ยวกิ่งไม้ และมือหนึ่งกำลังจับมือฉันแน่นเหมือนกลัวว่าถ้าปล่อย ฉันจะขึ้นเครื่องหนีไปคืนนี้เลย

ฉันมองหน้าเขา

“แค่นี้เหรอคะ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ