บทที่ 63 เช้าวันใหม่กับสถานะที่ถูกยอมรับ

แสงแดดอ่อนๆ ยามสายของวันหยุดสุดสัปดาห์สาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน ทว่าคนที่นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนากลับไม่มีทีท่าว่าจะอยากลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับเช้าวันใหม่เลยสักนิด

เหตุผลก็เพราะ... ท่อนแขนแกร่งที่โอบรัดเอวเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก แถมยังมีใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกซบอยู่ตรงซอกคอ คอยพ่นลมหายใจอุ่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ