บทที่ 17 เป็นของเขา

ความรักค่อยๆ สร้างมันขึ้นมางั้นเหรอ...

ถ้าไม่โดนกับตัวไม่มีทางรู้เลยว่า ตอนที่ตะวันพูดมันออกมาจะส่งความรู้สึกแบบไหนให้

อุ่นร้อนจากหัวใจ ลามเลียไปยังชีพจรทุกจุดในร่าง คราวนี้เสียงในหัวดังกระหน่ำบอกชัดเจน

เธอต้องยอมเขาแล้วแหละชะเอม...

“อื้อ...แล้วต่อไปนายจะเล่นๆ กับพี่รึเปล่า”

ตะวันมองเธออย่างจริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ