บทที่ 46 ฝันร้าย

เช้าวันต่อมา...

ชะเอมค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ มองเห็นเพดานติดโคมไฟอันแปลกตาก็ขมวดคิ้ว ยกมือมาก่ายหน้าผากคิด

ห้องใครกันนะ คุ้นตาอยู่มาก แต่ที่แน่ๆ นั้นคือไม่ใช่ห้องเธอ

พลิกตัวหันไปอีกข้าง สายตาก็ปะทะเข้ากับหนุ่มหล่อผู้กำลังหลับสบายอยู่ สมองก็ย้อนภาพเมื่อวานขึ้นมาเป็นฉากๆ

อ่า...ยัยบ้าเอ๊ย ทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ