บทที่ 48 มันไม่ควรเป็นแบบนี้

ในช่วงเวลานั้นเขารู้สึกแบบไหน ระหว่างสิ้นหวังจนอยากตาย กับ เคียดแค้นจนอยากฆ่าใครสักคน

มือเล็กกำโทรศัพท์แน่น บีบจนมือสั่นเทิ้ม จากนั้นค่อยหันขวับไปที่เมษาแล้วตะคอก

“เพราะนาย เป็นนายที่ไม่ให้ฉันบอกตะวัน นายคือต้นเหตุทุกอย่าง นายตั้งใจให้เป็นแบบนี้แต่แรกใช่มั้ย”

เมษามองน้ำตาสองสายไหลหยด นัยน์ตาสีน้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ