บทที่ 73 พลีกายให้พวกเขา 1-2

“หึ แล้วแบบนี้จะรับพวกเราไหวได้ไง” ทาบฝ่ามือบนบั้นท้ายขาวนวล ออกแรงโยกนำทางให้ “อ่า เอมจ๋า เอาเลย ขย่มเลย ไม่ต้องกลัว”

รถคันนี้ซื้อมาแพง สมรรถนะดีเยี่ยม ต่อให้เธอกระโดดโลดเต้นก็ยังคงสภาพได้เหมือนเดิม เพราะงั้นชะเอมจึงไม่เกรงใจอีก ออกแรงโยกจนนทีกัดฟันกรอด ทนไม่ไหวต้องเขย่งตัวโหมแรงกระทุ้งรับเธออย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ