บทที่ 11 ไทม์...ผมรักพี่นะ

ตอนที่ 11 ไทม์...ผมรักพี่นะ

แทน.....

ไอ้ไทม์นั่งเฝ้า นอนเฝ้าผมเหมือนหมานั่งเฝ้าเจ้าของ ไม่ยอมห่างไปไหน หรือมันอาจจะอยากไปไหน แต่เป็นผมเองที่ไม่ยอมให้มันไป ผมนอนเหมือนผมเป็นผัก รอการเน่าเปื่อยย่อยสลายไปตามกาลเวลา เพราะจะลุก จะเดิน จะนั่งก็ลำบากไปหมด อีกสองวันถ้าอาการไม่ดีขึ้น ผมคิดว่าจะให้ไอ้ไทม์พา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ