บทที่ 309

ผืนทะเลเบื้องหน้าเปิดกว้างราวกับแผ่นกระจกเงาวับ แสงแดดสาดส่องกระทบผิวน้ำทอประกายระยิบระยับดั่งเพชรเม็ดงามในขณะที่เรือออเรเลียเร่งความเร็วขึ้น

จากดาดฟ้าชั้นบน เสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นระลอก เสียงของเคนดังที่สุดขณะที่เขาชะโงกตัวข้ามราวระเบียงภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวด นิ้วชี้ลงไปผืนน้ำด้วยท่าทีตื่นเต้นจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ