บทที่ 328

ลิฟต์เคลื่อนตัวลงสู่เบื้องล่าง และยิ่งลดระดับลงไปเท่าไร ไอซ์ก็ยิ่งสลัดความตื่นเต้นที่หยั่งลึกอยู่ในใจไม่หลุด

เขาอยากเห็นว่าใต้ดินมีอะไรอยู่

“เฮ้” เคนจิขยับเข้ามาใกล้เมื่อลิฟต์เริ่มชะลอ “พวกเขาอาจรับมือยากหน่อย ถ้านายอยากกลับบ้านเมื่อไรก็บอกฉันได้—”

“ตอนนี้เลยเป็นไง” ไอซ์ถามเสียงเรียบ

เคนจิยิ้มมุมปาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ