บทที่ 100 ใบหน้าขาวน้อยร้อนจนแดงจัด

จินตหราพยักหน้าอย่างว่าง่าย เธอปลดกระเป๋าเป้ใบเล็กที่สะพายอยู่ออกมาส่งให้อรวินท์ผู้เป็นแม่

เด็กหญิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ยกสองมือเล็กขึ้นมานวดคลึงใบหน้าของตัวเองเบา ๆ ก่อนที่ใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับซาลาเปาน้อย ๆ นั้นจะแสดงสีหน้าทะเล้นน่ารักออกมาสารพัดแบบ

ณัฐนนท์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย เขาเบ...