บทที่ 103 มองเขาเป็นคนล่องหน

ร่างเล็ก ๆ สองร่างวิ่งฉิวเข้ามาในห้องรับแขกพุ่งตรงไปหาคุณย่าทวดวรดี "คุณย่าทวดขา คุณแม่ซื้อขนมออร่อย ๆ มาฝากเพียบเลย เรามาทานด้วยกันนะคะ"

เสียงหวานใสออดอ้อนของเด็กหญิงจินตหราทำเอาคนเป็นย่าทวดถึงกับยิ้มกว้างจนตาหยีเป็นสระอิ "ทานเถอะลูก ย่าทวดไม่ทานหรอกจ้ะ เด็ก ๆ ทานกันให้อร่อยเลยนะ"

"อะแฮ่ม..." เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ