บทที่ 121 ฉันก็กินเธอไม่ได้อยู่แล้ว

นัยน์ตาคมกริบอันลึกล้ำของเจตน์จ้องมองเธอไม่วางตาก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ธนกรล่ะ? เมื่อกี้ยังยืนอยู่กับเธอไม่ใช่หรือไง?"

น้ำเสียงของเขาเย็นชาจนสร้างความกดดันให้คนฟังอย่างมหาศาล

อรวินท์ไม่เข้าใจความหมายที่แอบแฝงจึงตอบไปตามความจริง "เขากลับไปแล้วค่ะ"

เจตน์เลิกคิ้ว "ทำไมถึงกลับไปล่ะ?"

อรวินท...