บทที่ 151 ธีร์มาหาถึงที่

วินาทีที่ได้ยินเสียงของเจตน์ รดาก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกพร้อมกับยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย

หญิงสาวแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรและเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พี่เจตน์ เราไม่ได้เจอกันตั้งสองวัน รดาคิดถึงพี่จังเลยค่ะ”

ทว่าภายในใจของเจตน์กลับไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ เขากล่าวด้วยน้ำเส...