บทที่ 200 ฟ้องร้องไม่สำเร็จ

รดายืนอึ้ง ทำอะไรไม่ถูกนอกจากร้องไห้สะอึกสะอื้น "พี่เจตน์ รดาผิดไปแล้ว รดาขอโทษจริง ๆ ค่ะ..."

ไม่ว่าเธอจะพร่ำเพ้ออย่างไร สีหน้าของเจตน์ยังคงเย็นชาเยือกเย็นจนน่าหวั่นเกรง

หญิงสาวหวาดกลัวจนจับขั้วหัวใจ ไม่กล้าแม้แต่จะร้องไห้ต่อหน้าเขาอีก จึงรีบปาดน้ำตาแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที

ภายในห้องทำงานอันกว้างขว...