บทที่ 29 ขอพาลูก ๆ ออกไปเที่ยวได้ไหมคะ?

หลังจากที่ต้องตากฝนและลมหนาว พอกลับถึงบ้านอรวินท์ก็รู้สึกไม่สบาย

เธอนอนอยู่ในบ้านเพียงลำพัง ฟังเสียงฝนตกกระทบหน้าต่างอยู่ๆความเหงาก็แล่นเข้ามาในหัวใจ

พอนึกถึงลูกทั้งสอง น้ำตาก็คลอเบ้า

เวลาคนเราป่วย จะเป็นช่วงเวลาที่จิตใจอ่อนแอที่สุด

เธอกินยาลดไข้แล้วเผลอหลับไปอย่างรวดเร็ว

พรุ่งนี้วันหยุด เธอจึงไม่ต้...