บทที่ 142 พบอลิซาอีกครั้ง

อลิซารับรู้ได้ถึงสายตาอันกรุ้มกริ่มที่ชนกันต์ส่งมา เธอแย้มยิ้มที่มุมปากพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า “จริงสิคะคุณชนกันต์ เราเหมือนจะยังไม่มีไลน์กันเลยนะคะ ทุกครั้งที่คุณไปที่บ้านฉันก็รีบกลับเสียก่อน”

ชนกันต์ชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อได้ยินน้ำเสียงอ่อนหวานของอลิซา เขาก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแอดไลน์เธอทั...