บทที่ 152 อย่าหวัง

"มึงกล้าดียังไงมาพูดจาสามหาวกับแอนน์แบบนี้! กูจะซ้อมมึงให้ตายคามือ!"

แอนน์สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ รีบถลาเข้าไปขวางทันที "ดุลย์! หยุดนะ อย่าทำแบบนี้!"

ทว่าเวลานี้ดุลย์เหมือนคนเลือดขึ้นหน้า ความโกรธแค้นบดบังดวงตาจนมืดบอด เขาไม่ฟังเสียงห้ามปรามใดๆ ผลักแอนน์จนเซถลาไปด้านข้าง ก่อนจะหันกลับไปรัวหมัดและปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ