บทที่ 62 โทรศัพท์มือถือกลับคืนมา

เจ้าตัวเล็กมองมาร์คด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ลุงมาร์คครับ งั้นผมไปนอนก่อนนะครับ”

“อืม!” มาร์คยิ้มและพยักหน้า

เจ้าตัวเล็กรีบกระโดดลงจากโซฟาอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะวิ่งกลับเข้าไปในห้องของตัวเองด้วยท่าทีร่าเริงและเต็มไปด้วยความสุข

บนโซฟา ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ