บทที่ 48 พ่อนั่นแหละผิด

พาเพลินตีไปที่แขนแกร่งของไทก้า ผู้ชายคนนี้นี่กล้าพูดว่าพ่อของตัวเองได้ยังไงหน้าไม่อายจริงๆ ไทก้าเองก็แสร้งว่าตัวเองเจ็บนักหนา ทั้งสองคนต่างก็หัวเราะกันไปตลอดโดยที่มือของคนทั้งคู่ยังจับประสานกันเอาไว้หลวมๆ

"นั่นเหมือนแฟนของน้องเพลินเลยเนอะ"

"เออ จริงด้วยมากับใครน่ะ"

ตายแล้ว ไทก้าลืมไปเสียสนิทว่าคนที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ