บทที่ 5 คืนเข้าหอ 1
ไอรดาเดินไปยังไม่ถึงห้องนอนแขก หญิงสาวก็ได้ยินเสียงเหมือนคนคุยกันออกมาจากห้องนั้น ตอนแรกเธอก็คิดว่าอติรุจน์อาจจะกำลังคุยโทรศัพท์กับใครสักคน แต่พอเดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ เสียงที่ได้ยินก็ทำให้เธอแทบจะจะหมดแรงทรุดลงไปกองอยู่ตรงนั้น หัวใจของเธอหล่นลงไปที่ตาตุ่ม ความรู้สึกชาหนึบแล่นไปทั่วทั้งร่าง
“คุณเอวดุแบบนี้ผมจะเปลี่ยนใจได้ยังละพนา อีกนิด ลึกอีก แบบนั้น พนากระแทกมาแรงๆ แบบนั้นโอ่วว....สุดยอดพนา มันดีมาก”
ไอรดาจำได้ว่าเสียงที่กำลังร้องครางอยู่นั้นเป็นเสียงของอติรุจน์ สามีของเธอเอง เสียงในลักษณะที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน มันเสียงที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความสุขสมอย่างถึงที่สุด
“ติ ผมจะไม่ไหวแล้ว อ่าห์....”
แล้วเสียงของอีกคนก็ดังตามกันมาเป็นเสียงที่คุ้นเคยเช่นกัน แต่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้ยินเสียงนี้ในสถานการณ์เช่นนี้
“พนาคุณจะอยู่กับผมแบบนี้ใช่ไหมจะไม่ทิ้งผมใช่ไหม” เสียงของอติรุจน์เอ่ยถามด้วยความกังวลเล็กน้อย
“คุณก็รู้ว่าผมรักคุณหลงคุณ และผมก็มีความสุขมากที่ได้เป็นผัวคุณ ถึงแม้ว่าคุณกำลังจะหนีผมไปมีเมียก็ตาม” พนาตอบกลับด้วยความน้อยใจ
“น้อยใจเหรอ”
“ครับ ผมกลัวว่าคุณจะรักหมออัยย์มากกว่าผม หมออัยย์นะทั้งสวยทั้งเซ็กซี่มีนมมีหอย ผมก็กลัวคุณจะเปลี่ยนใจ” พนาสารภาพความรู้สึกออกมาอย่างตรงไปตรงมา ความกลัวที่จะสูญเสียคนรักไปทำให้เขาพูดทุกอย่างที่อยู่ในใจ
“อย่าห่วงไปเลยน่า เธอก็แค่คนที่เข้ามาทำให้ชีวิตของผมดูสมบูรณ์ขึ้นเท่านั้นเอง เรื่องบนเตียงไม่เคยอยู่ในหัวผม” อติรุจน์ตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและไร้ความรู้สึก ราวกับว่าไอรดาเป็นเพียงแค่สิ่งของที่เข้ามาเติมเต็มช่องว่างในชีวิตของเขาเท่านั้น คำพูดเหล่านั้นกรีดแทงหัวใจของไอรดาจนปวดรวดร้าว
“คุณจะบอกเธอยังไง นี่มันคืนเข้าหอนะติ” พนาถามด้วยความกังวล เขารู้ดีว่าสถานการณ์นี้ละเอียดอ่อนเพียงใด
“เอาน่าอย่าห่วงเลย ถ้าผมบอกว่าเหนื่อยอยากนอนเธอก็คงไม่ปล้ำผมหรอก หรือบางทีตอนนี้เธออาจจะหลับไปแล้วก็ได้” อติรุจน์ตอบอย่างไม่แยแส เขาไม่สนใจเลยว่าไอรดาจะรู้สึกอย่างไร
“แล้วจะหนีได้ทุกคืนแบบนี้เหรอ ผมกลัวนะ ผมไม่อยากเสียคุณไป” พนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ความกลัวที่จะต้องอยู่คนเดียวทำให้เขารู้สึกอ่อนแอ
“คุณพูดแบบนี้ทั้งๆ ที่ไอ้นั่นของคุณยังในตัวผมนะ มั่นใจหน่อยสิพนา ยังไงผมก็ชอบแบบนี้ ชอบให้คุณเข้ามาลึกแบบนี้” อติรุจน์ตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เขาต้องการให้พนาอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
“แต่พรุ่งนี้คุณก็จะไปฮันนีมูนกับเธอ” พนาเตือนสติ
“ทำอย่างกับคุณจะไม่ไปด้วย แล้วประเทศที่เราไปกฎหมายก็รับรองการจะไปก็เปิดกว้างเรื่องการสมรสของคนเพศเดียวกัน” อติรุจน์ตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาได้วางแผนทุกอย่างไว้แล้ว
“คุณหมายถึงอะไร” พนาถามด้วยความสงสัย
“พนาเราไปจดทะเบียนกันที่นั่นนะ ผมอยากมั่นใจว่าระหว่างเราจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง” อติรุจน์บอกความต้องการของเขาออกมาอย่างชัดเจน เขาต้องการให้ความสัมพันธ์ของเขากับพนาเป็นที่ยอมรับตามกฎหมาย
“ถ้าอย่างนั้นเราก็จดที่นี่ได้นะ ประเทศเรากฎหมายก็รองรับแล้วนี่”
“ผมรู้แค่ผมเพิ่งจดทะเบียนกับอัยย์ไปเมื่อเช้านะ ถ้าไปจดอีกความคงได้แตกกันพอดี ที่ผมทำก็เพื่อตบตาทุกคนพนาคงไม่โกรธผมนะ”
“ผมไม่เคยโกรธคุณเลย สำหรับผมคุณติก็คือทุกอย่าง ถ้าไม่มีคุณก็ไม่มีผม วันนี้คุณติ เหนื่อยไหมครับ” พนาตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรักและความภักดี เขาพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างอติรุจน์เสมอ
“ผมจะเหนื่อยได้ยังไงล่ะ เราเพิ่งเสร็จกันไปรอบเดียวเองนะ น้องชายของคุณมันแข็งปั๋งอยู่เลย”
“แต่ผมช่วยคุณเตรียมงานมาทั้งวันผมเหนื่อย” พนาบ่นเล็กน้อย
“เหนื่อยก็นอนเฉยๆ สิที่รักเดี๋ยวผมขึ้นเอง”
“ก็คุณเด็ดแบบนี้ ผมจะไม่รักคุณหลงคุณได้ยังไงล่ะ อื้อ....คุณติ คุณทำผมเสียวจนจะขาดใจแล้ว”
“คุณทำให้คืนแต่งงานของผมมีความหมายที่สุด” อติรุจน์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรักและความสุข
“แต่ผมเห็นว่าคุณติจ้องหมออัยย์แทบไม่วางตา ตั้งแต่ช่วงงานหมั้นช่วงเช้าแล้วก็งานเย็นนี้อีก ไม่ใช่ว่าหลงเสน่ห์เธอไปแล้วนะ”
“อยากรู้ไหมว่าตอนที่ผมมองหน้าเธอผมคิดอะไรอยู่”
“ผมไม่อยากรู้ผมกลัว....”
“อย่ากลัวไปเลยพนา ที่ผมมองหน้าเธอแล้วยิ้มเหมือนคนที่มีความสุขนั่นเพราะผมจินตนาการไปว่าคนที่อยู่ตรงนั้นคือคุณ”
“จริงเหรอ”
“จริงสิ ผมไม่มีทางมองคนอื่นได้เลย นอกจากคุณนะพนา”
“พูดแบบนี้ผมคงต้องให้รางวัลแล้วล่ะ”
“อย่าดีแต่พูดสิพนา ผมรอคุณอยู่นะ”
ไอรดาหูอื้อตาลายไปหมดหญิงสาวก้าวขาแทบไม่ออกไม่คิดว่าตัวเองจะมาได้ยินอะไรแบบนี้ในคืนเข้าหอของตัวเอง ไม่บอกก็รู้ว่าคนที่อยู่ด้านหลังประตูนั่นกำลังทำอะไรอยู่ เสียงหนึ่งคือเสียงของอติรุจน์เธอจำได้อย่างแม่นยำ อีกเสียงหนึ่งถ้าฟังไม่ผิดก็คงจะเป็นเสียงของพนาเพราะเธอได้ยินเขาเรียกแบบนั้น
เธอเคยเจอกับพนานับครั้งไม่ถ้วน เพราะทุกครั้งที่อติรุจน์บินไปเยี่ยมเธอที่อเมริกาผู้ชายคนนี้จะตามไปด้วย เพราะเขาเป็นเลขาของอติรุจน์ แต่เธอไม่เคยเอะใจถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองเลย เธอไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่เพิ่งจดทะเบียนสมรสเป็นสามีของเธออย่างถูกต้องตามกฎหมายนั้นเขายังมีสถานะเป็นภรรยาของคนอื่นอีกด้วย เธอเจ็บปวดและผิดหวังเป็นอย่างมาก
หญิงสาวกลับมาที่ห้องนอนอีกครั้งด้วยหัวใจที่แตกสลาย เธอแล้วล้มตัวลงนอน ปล่อยให้น้ำตาไหลรินอาบแก้มอย่าง ความเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองได้รับรู้มันหนักเกินกว่าที่เธอจะรับไหว เธอนอนร้องไห้ในคืนเข้าหอของตัวเอง ขณะที่เจ้าบ่าวของเธอนั้นกำลังมีความสุขอยู่กับคนอื่นในอีกห้องหนึ่ง
เมื่อตอนหัวค่ำไอรดายังคิดอยู่เลยว่าตัวเองเป็นคนโชคดีที่ได้เจอกับอติรุจน์ที่แสนสุภาพและให้เกียรติเธอจนถึงวันแต่งงาน แต่พอรู้สาเหตุที่แท้จริงก็รู้สึกใจสลายราวกับโลกทั้งใบพังทลายลงมาตรงหน้า เธอนอนรอให้เขากลับมาที่ห้องจนกระทั่งเผลอหลับไป
