บทที่ 113 เกือบถูกเข้าใจผิด!!

เขาเลื่อนปลายจมูกที่คอยกดบดขยี้ที่แก้มนวล ย้ายไปขบที่ติ่งหูเบาๆ ก่อนจะเคลื่อนต่ำลงไปที่ลำคอขาวและไม่ลืมที่จะขบกัดเบาๆ พอให้เกิดรอยแดงนิดๆ

“อื้อออออ” เสียงหัวเราะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางเบาๆ เพราะความสยิวที่ก่อตัวขึ้นจากการกระทำของริมฝีปากร้ายกับปลายจมูกคม

“ฮะ...เฮีย” ฉันครางเรียกเขาเบาๆ

เขาหยุดเงย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ