บทที่ 152 เรื่องแบบนี้มันบังคับกันไม่ได้

“เฮียค่ะ ให้คุณเรน่าพักกับเราที่บ้านหลังนี้ก็ได้ค่ะ เธออุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลตามมาหาเฮียถึงที่นี่ เฮียอย่าใจร้ายกับเธอเลยนะคะ ยังไงเธอก็เป็นเพื่อนเฮียนะ” ฉันยิ้มหวานส่งความจริงใจไปให้เขา อยากให้เขารู้ว่าสิ่งที่ฉันพูดมันมาจากใจของฉันจริงๆ ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเพื่อให้ตัวเองดูดี

เขามองฉันด้วยสายตาที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ