บทที่ 174 นังผู้หญิงไร้ยางอาย!!

เขาหันหน้ามามองฉันด้วยสายตาที่อ่อนโยนและรู้สึกผิดในเวลาเดียวกัน ที่เขาไม่สามารถทำให้คนที่มันหัวเราะเยาะดูถูกฉัน มาขอโทษฉันได้ ส่วนฉันเองก็ได้แต่ส่ายหน้าน้อย ๆ กลับไป เชิงเป็นคำตอบให้เข้าได้สบายใจว่าฉันไม่เป็นไรจริง ๆ นั่นจึงทำให้เขายอมที่จะถอยให้กับป้าของเขา

แต่ถึงกระนั้นเขาในฐานะท่านเซบาสเธียผู้ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ