บทที่ 25 สำนึกผิด(2)

เขาไม่ฟังคำทัดทานของฉัน ไม่เคยฟังเลย ยังคงดื้อดึงที่จะอุ้มฉันในท่าเจ้าสาวเพื่อที่จะพาฉันไปห้องน้ำ

“โอ๊ยย ซี๊ดดด” การกระทำของเขามันกระทบต่อความบอบช้ำบนร่างกายของฉัน จนต้องร้องออกมา

“ยังเจ็บอยู่หรอ” เขามองสำรวจเอ่ยเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ในแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

หึ..นี่ฉันคงไม่ได้ตาฝาดไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ