บทที่ 34 ความเจ็บปวดที่คุ้มค่า

“เอลิซ ทำไมคุณถึงมานอนฟุบตรงนี้” ฉันเงยหน้ามองขึ้นมาตามเสียง

“คุณฟื้นแล้ว” ฉันดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่รีบพุ่งขึ้นไปบนที่นอน

“หิวน้ำไหมคะ” ฉันถามแล้วพยุงตัวเขาขึ้นนั่ง

เขาส่ายหัวช้าๆ ก่อนจะส่งยิ้มมาให้ฉัน มันยังคงเป็นยิ้มที่ทรงเสน่ห์เหมือนเดิม เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันหลงใหลจนเอ่ยปากทำเรื่องบ้าบอลงไป ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ