บทที่ 69 คนที่รอคอย

เมื่อความอยากใกล้ชิดเธอของผมมันล้นทะลักออกมาอย่างสุดแสนจะกักกลั้นเอาไว้ ผมจึงได้เดินไปหาเธอ เข้าไปกอดเธอ กระเซ้าเย้าแหย่เธอ ให้หายคิดถึง ใช่! ถึงแม้ผมจะอยู่ในห้องเดียวกับเธอ นั่งห่างกับเธอไม่กี่เมตรแต่ผมก็โหยหาเธอตลอด ผมคงติดกลิ่นกายของเธอ ติดร่างกายของเธอเข้าแล้วจริงๆ เพราะแค่ผมได้เห็นเธอผมก็อยากจะ...