บทที่ 18 18

18

“ไม่เป็นไรแล้ว” คนพูดพูดแล้วก็ชี้หน้าชายหนุ่มอย่างขุ่นเคือง “คุณมันเขี้ยวลากดิน ค่าซ่อมรถบ้าบออะไรตั้งห้าหมื่น แล้วกรุณาเปิดประตูให้ฉันลงด้วย” พูดพลางก็หาทางจะเปิดประตูรถลงไป แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

นากิมองดวงตาวาวๆ ของคนโวยวายแล้วก็เก็บซ่อนอาการขบขันไว้ภายใต้สีหน้าอันเรียบสนิท รถของเขาควบคุมด้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ