บทที่ 86 86

86

“คุณจิน” คนที่เฝ้ารอคอยอย่างใจจดผุดลุกขึ้นยืนทันที พลางถอนใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นร่างสูงของนากินั่งรถเข็นออกมาจากห้องฉุกเฉิน แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมบาดเจ็บที่มือถึงต้องนั่งรถเข็น ปากไวเท่าความคิดจึงถามออกไป

“ทำไมคุณต้องนั่งรถเข็นด้วยล่ะคะ”

“คนไข้เกิดอาการอ่อนเพลียและหน้ามืด คงเนื่องมาจากเสียเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ