บทที่ 91 91

91

ครึ่งชั่วโมงต่อมาหญิงสาวใต้ผ้าห่มผืนบางก็ขยับตัวยุกยิก พลิกตัวไปมาก่อนจะผุดลุกขึ้นนั่งกอดอกด้วยความหนาว เธอมองผ้าห่มผืนใหญ่บนเตียงนุ่มตาละห้อย ก่อนจะเดินไปยืนตัวสั่นอยู่ข้างเตียง

“ขึ้นมานอนเลยครับ ดูท่าทางคุณน่าจะหนาวมาก”

คนกำลังหนาวจริงถึงกับสะดุ้ง อีตาบ้านี่ยังไม่หลับอีก ไม่รู้รักเธอประสาอะไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ