บทที่ 97 97

97

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ เอาไว้โอกาสหน้า” อนลรับคำด้วยความเสียดาย แต่เมื่อคิดว่ายังมีเวลาอีกทั้งชีวิตสำหรับเขา ชายวัยกลางคนจึงเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบหนังสือที่มีรูปเขาขึ้นปกตอนได้รับรางวัลนักธุรกิจดีเด่นยื่นให้ทั้งคู่คนละเล่ม

อรุณรัศมีถึงกับคลี่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นหนังสือ เพราะจะทำให้แผนการ ของเธอแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ