บทที่ 29 ล้างให้สะอาด

"แคมป์... ทำไมพันดาวถึงกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ ฉันรู้สึกแย่เหลือเกิน" มาลินีแสร้งตีหน้าเศร้า ทำทีเป็นผิดหวัง "แคมป์ เรากลับกันเถอะนะคะ ฉันอยากไปอยู่เงียบ ๆ สักพัก"

พอได้ยินแบบนั้น แคมป์ก็ตวัดสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งมองเหยียดพันดาว ก่อนจะยอมให้มาลินีควงแขนแล้วเดินหันหลังทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดี

"แคมป์......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ