บทที่ 29 ไม่เคยมีค่า

  ‘เราหย่ากันไหมคะ’ 

  ‘เราหย่ากันเถอะค่ะ’ 

  หูของธาราดับตั้งแต่ได้ยินแพรไหมเอ่ยประโยคแสนโง่เขลาพวกนั้นออกมา

  “เธอพูดอะไรออกมา” หากแต่ธารายังคิดเข้าข้างตัวเองว่าเมื่อกี้เขาอาจจะหูฝาดไป ความสัมพันธ์ของเขากับเธอกำลังไปได้ดี ความรักของเรากำลังผลิบานเหมือนดั่งดอกไม้แรกแย้มแล้วมีเหตุผลอะไรที่เราต้องหย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ