บทที่ 1 คำโปรย
"พูดให้มันดีๆ ฉันแก่กว่าเธอตั้งหลายปีนะ"
"i am sorry ค่า พอดีว่าฉันอยู่เมืองนอกเมืองนามันหลายสิบปี แบบนี้ที่เมืองนอกใครๆ เขาก็ทำกันค่ะ"
"เฮ้อ...แล้วคิดจะทำงานบ้านบ้างไหม?"
"ไม่อ่ะ ทำไมต้องทำด้วยล่ะ?" เธอตอบหน้าตาเฉย
"ตอนนี้เธอแต่งงานเป็นเมียฉันแล้ว หน้าที่แม่บ้านดูแลเก็บกวาดทำความสะอาดบ้านก็เป็นหน้าที่ของเธอไง"
"ก็คนมันทำไม่เป็นอ่ะจะให้ทำยังไง"
"ไม่เป็นก็หัดสิ เดี๋ยวฉันจะให้คนมาสอน"
"จิ๊! น่าเบื่อ"
"อยู่บ้านก็อยู่ดีๆ อย่าเดินไปที่ไหนมั่วซั่ว แถวนี้มันเป็นป่างูเงี้ยวเขี้ยวขอมันเยอะ"
"ฉันว่าฉันไม่โดนงูกัดตายหรอก จะโดนใครบางคนกัดจนตายมากกว่า"
"บอกแล้วไงว่าให้พูดดีๆ ฉันแก่กว่าเธอตั้งหลายปีนะ"
"แล้วพูดไม่ดีตรงไหน? ลองตอบให้ฟังชัดๆ หน่อยสิคะคุณนายหัวไกร...?"
"....."
"ว่าแต่ แม่ของฉันขอคุยกับคุณ เรื่องอะไรหรอ จะให้ฉันกลับไปอยู่ที่กรุงเทพแล้วใช่ไหม?"
"เปล่า..."
"เอ้า แล้วคุยอะไรกันอ่ะ"
"ท่านบอกว่าให้เราสองคนรีบมีลูกด้วยกัน"
"ห๊ะ!!!"
