บทที่ 20 บาดหมาง (ต่อ)

พิมพ์มาดามองตามแล้วยิ้ม หญิงสาวรีบยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาท้าวคางตัวเองแก้เก้อ เพราะเขาเล่นเอาแต่ยิ้มแล้วยังจับจ้องกันชนิดไม่ละสายตาอีกด้วย

“กลัวคนซื้อให้น้อยใจน่ะค่ะ เลยพกติดตัวมาด้วย แพงคิดว่ามันเหมาะกับชุดนี้พอดี”

“ชอบมั้ย”

“เอ่อ…ก็ต้องชอบสิคะ ของฟรีนี่นะ”

หญิงสาวหัวเราะเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ