บทที่ 30 หลุมพราง (ต่อ)

เสียงโทรศัพท์ที่ดังแว่วเข้ามาถึงในห้องน้ำแม้จะมีประตูกั้น และดังติดต่อกันอยู่นานแล้ว ปลุกให้พิมพ์มาดารู้สึกตัวจากการนอนแช่กายในอ่างน้ำเพราะความอุ่นของสายน้ำทำให้เธอเผลอหลับไป หญิงสาวลืมตาเพ่งมองเพดานเมื่อเวลาอันแสนสุขต้องมาถูกรบกวน แต่ก็ยังคงนอนนิ่งปล่อยให้มันดังอยู่เช่นนั้น เมื่อเธอคิดว่านั่นอาจเป็...